Planogram pełni rolę rysunku technicznego półki: określa, ile centymetrów dostaje każda marka, na jakiej wysokości stoi i w jakim sąsiedztwie. Dokument powstaje centralnie, obowiązuje we wszystkich sklepach danej sieci i zmienia się w cyklach planowanych z wyprzedzeniem. Wejście do takiego rysunku oznacza wypchnięcie stamtąd czegoś innego, dlatego decyzja zapada w dziale zakupów.
Rotacja opisuje, ile sztuk schodzi z metra półki w danym czasie, i stanowi główne kryterium utrzymania miejsca w kategorii. Produkt adresowany do wąskiego grona odbiorców przegrywa to porównanie z kosmetykiem sięgającym po klienta masowego. Handel drogeryjny w pielęgnacji paznokci opiera się na pozycjach kupowanych często i w dużych ilościach.
Marki własne sieci drogeryjnych zajmują w kategoriach pielęgnacyjnych coraz szersze fragmenty regału, ponieważ dają wyższą marżę oraz pełną kontrolę nad ceną. Producent zewnętrzny rywalizuje więc o ekspozycję również z asortymentem samego sprzedawcy. Budżet na wsparcie sprzedaży oraz opłaty za miejsce bywają przy tym warunkiem rozmowy o wejściu do kategorii.
Samoobsługa stanowi istotę modelu drogeryjnego: klient zdejmuje opakowanie z regału, czyta etykietę i podchodzi do kasy. Personel odpowiada przede wszystkim za uzupełnianie towaru oraz obsługę stanowiska kasowego. Kosmetyk stosowany w rytmie trzydniowym wymaga natomiast wyjaśnienia, kiedy nakłada się kolejną warstwę i kiedy schodzi całość. Rozmowa telefoniczna przed wysyłką zostawia na to miejsce.
